ตอนออกจากบริษัทฝนตกปรอยๆ แต่ระหว่างทางไปสถานีกลับกลายเป็นฝนตกหนัก... จนตัวฉันเปียกโชกไปทั้งตัว
เสื้อบลูส์อาจจะบางจนเห็นบราข้างใน... แต่คงไม่มีใครสนใจหรอกมั้ง
แต่พอประมาทเข้า... ฉันก็ถูกลวนลามเข้าให้ เป็นเพราะชุดชั้นในมันโปร่งแสงจริงๆ ด้วยเหรอ? ทั้งที่ไม่ได้โดนอะไรแบบนี้มาตั้งนานแล้ว
ที่ทำงานก็มีรุ่นน้องเข้ามาเรื่อยๆ ตอนเข้างานใหม่ๆ ฉันก็เคยถูกเอาใจอยู่หรอก แต่ตอนนี้ไม่มีใครมองฉันเป็นผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว
ฉันก็เลยเริ่มถอดใจเรื่องความเป็นผู้หญิงไปโดยไม่รู้ตัว
แต่พอถูกลวนลาม ฉันกลับรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ มันทำให้ฉันรู้ว่ายังมีคนมองฉันด้วยสายตาหื่นกระหายในฐานะผู้หญิงอยู่
ตั้งแต่นั้นมา ฉันจึงเริ่มขึ้นรถไฟโดยไม่ใส่บรา
วันหนึ่ง แอร์บนรถไฟเสียจนข้างในร้อนระอุเหมือนห้องอบไอน้ำ เสื้อบลูส์เปียกเหงื่อจนแนบเนื้อ และเพราะฉันโนบรา ปานนมกับหัวนมจึงเห็นชัดทะลุเสื้อ
ทันใดนั้น ผู้ชายคนหนึ่งก็แทรกตัวเข้ามาข้างหลังอย่างรวดเร็ว และยื่นมือมาขยำหน้าอกของฉัน... ใช่เลย... นี่แหละคือความตื่นเต้น เร้าใจ และความเสียวซ่านที่ฉันเฝ้ารอ
เขาดูช่ำชองกว่าคนที่เคยลวนลามฉันก่อนหน้านี้มาก... คงจะมีเทคนิคที่ดีแน่ๆ แย่แล้ว... ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันต้องเผลอครางออกมาแน่
แค่หน้าอกยังไม่พอ เขายังยื่นมือเข้าไปใต้กระโปรงด้วย เอ๊ะ เดี๋ยวสิ... มีอะไรแข็งๆ มาโดน... เขาจะเสียบเข้ามาเหรอ!?
อ๊าาาาา!! ฉันยังไม่ทันตั้งตัวเลยนะ!! มีเซ็กซ์แบบลวนลามบนรถไฟเนี่ยมันบ้าเกินไปแล้ว
แม้จะเป็นเวลาเพียงไม่กี่นาที แต่ฉันกลับถูกจู่โจมด้วยความสุขสมที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
ความรู้สึกหลังโดนลวนลาม... เซ็กซ์ในรอบนาน... รู้ตัวอีกที ฉันก็กำลังช่วยตัวเองอยู่ที่ออฟฟิศระหว่างทำงาน...
ฉันตามหาผู้ชายคนที่ลวนลามฉันจนเจอ และต้อนเขาจนมุมในห้องน้ำสาธารณะ
"ช่วยทำต่อจากคราวก่อนให้หน่อยได้ไหมคะ..."
ฉันอาจจะเป็นยัยโรคจิตที่กู่ไม่กลับแล้วก็ได้
