ช่วงปีใหม่ปีนี้ ผมต้องอยู่กับน้องสาวบุญธรรมกันแค่สองคน
ถึงจะเป็นน้องสาวบุญธรรม แต่เราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว
พออยู่กันสองคน ผมถูกขอให้ช่วยติวหนังสือให้น้องสาวที่กำลังจะมีสอบสำคัญ แต่ว่า...
ผม... คือ... ไม่สิ... จะพูดยังไงดี...
ก็นะ... ถ้าพูดเรื่องแบบนี้ออกไป... ในฐานะพี่ชาย... ความน่าเกรงขามมันจะหายไปหมด...
ไม่สิ นานากะน่ารักมากจริงๆ...
อีกหน่อย... เธออาจจะพาแฟนมาแนะนำ... ถึงตอนนั้น ผมก็จะต้อนรับในฐานะพี่ชายที่ดี... ใช่...
มันควรจะเป็นแบบนั้น... แต่ว่า... สุดท้ายแล้ว... สัญชาตญาณความเป็นชายมันก็... แม้แต่เพื่อนของผมยังสนใจในตัวนานากะเลย...
บอกตรงๆ อย่าปล่อยให้ผมอยู่กับนานากะสองต่อสองเลย... ผมไม่ไหวแล้ว... นานากะ ขอโทษนะ พี่ไม่ใช่พี่ชายแล้ว แต่พี่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง
กางเกงในที่โผล่มาให้เห็นระหว่างต้นขานั่นมันอะไรกันนนนนนนนนนน!!!!!
พี่ชายที่เกิดอาการตื่นตัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเห็นกางเกงในโดยบังเอิญ
นานากะผู้ไร้เดียงสาไม่อาจซ่อนความสับสนเอาไว้ได้
พี่ชายที่เคยใจดีคนนั้นเป็นอะไรไป...
กางเกงในที่โผล่พ้นชายกระโปรงออกมาแบบไม่รู้ตัว
กางเกงในที่เห็นวับๆ แวมๆ เวลาที่เธอเขย่งตัวขึ้นเล็กน้อย
กางเกงในที่ปรากฏออกมาจากหว่างขาที่แยกออกอย่างกล้าหาญขณะเล่นเกม
กางเกงในที่แอบมองผ่านช่องว่างขณะที่สาวน้อยผู้งดงามหลับใหล
กางเกงในสีสวยที่เห็นได้ชัดใต้กระโปรงยามที่เธอนั่งแยกขา
ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ก็เห็นกางเกงในของนานากะจังได้หมด
เซ็กซ์ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสับสนระหว่างนานากะผู้บริสุทธิ์กับพี่ชายที่ลำบากใจ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นจากกางเกงในตัวนั้น
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของกางเกงใน... มันควรจะเป็นแบบนั้น
