ช่วงปีใหม่ปีนี้ ผมต้องอยู่กับน้องสาวบุญธรรมกันแค่สองคน
ถึงจะเป็นน้องสาวบุญธรรม แต่เราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว
ตอนอยู่กันสองคน ผมถูกขอให้ช่วยติวหนังสือให้น้องสาวที่กำลังจะมีสอบสำคัญ แต่ว่า...
ผม... คือ... ไม่สิ... จะพูดยังไงดี...
ก็นะ... ถ้าพูดเรื่องแบบนี้ออกไป... ในฐานะพี่ชาย... ความน่าเกรงขามมันจะหายไปหมด...
ไม่สิ นานากะน่ารักมากจริงๆ...
อีกหน่อย... เธออาจจะพาแฟนมาแนะนำ... ถึงตอนนั้น ผมก็จะต้อนรับในฐานะพี่ชายที่ดี... ใช่...
มันควรจะเป็นแบบนั้น... แต่ว่า... สุดท้ายแล้ว... สัญชาตญาณความเป็นชายมันก็... แม้แต่เพื่อนของผมยังสนใจในตัวนานากะเลย...
บอกตรงๆ นะ... อย่าปล่อยให้ผมอยู่กับนานากะสองต่อสองเลย... ผมทนไม่ไหวแล้ว... นานากะ พี่ขอโทษนะ พี่ไม่ใช่พี่ชายของเธอแล้ว แต่พี่คือผู้ชายคนหนึ่ง
กางเกงในที่โผล่พ้นระหว่างต้นขานั่นมันอะไรกันนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!
พี่ชายที่เกิดอาการตื่นตัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเห็นกางเกงในโดยบังเอิญ
นานากะผู้ไร้เดียงสาไม่อาจซ่อนความสับสนเอาไว้ได้
พี่ชายที่เคยใจดีคนนั้นเป็นอะไรไป...
กางเกงในที่โผล่พ้นชายกระโปรงออกมาแบบไม่รู้ตัว
กางเกงในที่เห็นวับๆ แวมๆ เวลาเขย่งตัวขึ้นเล็กน้อย
กางเกงในที่ปรากฏออกมาจากหว่างขาที่แยกออกอย่างกล้าหาญขณะเล่นเกม
กางเกงในที่แอบมองผ่านช่องว่างขณะที่สาวน้อยผู้งดงามหลับใหล
กางเกงในสีสันสดใสที่เห็นได้ชัดใต้กระโปรงยามเธอนั่งแยกขา
ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ก็เห็นกางเกงในของนานากะจังได้หมด
เซ็กซ์ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสับสนระหว่างนานากะผู้บริสุทธิ์กับพี่ชายที่ลำบากใจ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นจากกางเกงในตัวนั้น
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของกางเกงใน... มันควรจะเป็นแบบนั้น
