ข้างนอกนั่น ฝนตกอีกแล้ว
เพราะผ้าไม่แห้ง ฉันจึงเดินอย่างเหนื่อยหน่ายไปยังร้านซักผ้าหยอดเหรียญที่ไปเป็นประจำ
เมื่อได้ยินเสียงฝนกระทบร่ม ความรุ่มร้อนลึกๆ ในร่างกายที่เริ่มขึ้นตั้งแต่วันนั้นก็ยากที่จะระงับไว้ได้
ตอนแรก มันเป็นเพียงความประมาทเท่านั้น
ฉันเปียกฝนระหว่างทาง เสื้อเบลาส์แนบเนื้อจนชุ่มฉ่ำ และโชคร้ายที่ฉันเผลอหลับลึกไปท่ามกลางเสียงหมุนของเครื่องอบผ้า
ผู้ชายที่จ้องมองร่างกายที่เปียกจนโปร่งแสงของฉัน
ผู้ชายที่แอบมองร่างกายผ่านช่องว่างของชุดลำลองตัวหลวม
ฉันถูกพวกเขาที่กำลังตื่นตัวรุมทึ้งตามใจชอบ ถุงน่องถูกฉีกขาด ชุดชั้นในถูกแย่งชิงไป...
การร่วมเพศที่ถูกกระแทกอย่างบ้าคลั่ง โดยมีเสียงคำรามของเครื่องอบผ้ากลบเสียงครางของฉันไว้
ทั้งที่ควรจะถูกทำให้แปดเปื้อน แต่ตอนนี้ ทุกครั้งที่ฝนตก ฉันกลับหยุดไม่ได้ที่ปล่อยให้หว่างขาของตัวเองร้อนผ่าวและเปียกชื้น
"วันนี้ จะไม่มีใครมาเลยเหรอ..."
ฉันพึมพำกับตัวเอง และถึงขั้นลูบไล้ความต้องการของตัวเอง จนตอนนี้ฉันกลายเป็นทาสของไอร้อนที่ชื้นแฉะนั้นไปเสียแล้ว
เมื่อผ้าแห้ง ฉันจะกลับไปเป็น "ฉันที่แสนสวย" และกลมกลืนไปกับเมืองอีกครั้ง
แต่ภายในตัวฉันยังคงเปียกชุ่มด้วยสัมผัสของผู้ชายเหล่านั้น
นี่... ถ้าฝนตกอีกครั้ง คุณจะมาหาฉันที่นี่ไหม?
