ย่านโดะยะคืออะไรน่ะเหรอ—
มันคือย่านที่มีที่พักราคาถูกสำหรับแรงงานรายวันอาศัยอยู่รวมกันอย่างหนาแน่น
"คืนละ 2,000 เยน มีทีวีสี มีแอร์และฮีตเตอร์!"
ป้ายโฆษณาแบบนี้แขวนเรียงรายอยู่ตามที่พักต่างๆ
มาริน มิตะ ผู้ประกาศข่าวสาว เดินทางมาทำข่าวที่ย่านโดะยะแห่งนี้
"เราจะมาเจาะลึกความเป็นอยู่ของผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้กันค่ะ"
ทั้งที่เมืองนี้ก็อยู่ในญี่ปุ่นเหมือนกัน และผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน
แต่เธอกลับทำข่าวด้วยสายตาเหมือนนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังวิจัยสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ในต่างแดนอันห่างไกล
เพราะนั่นคือหน้าที่ของเธอ
แม้เธอจะอยู่ในวงการบันเทิงที่เปล่งประกายและเป็นที่ใฝ่ฝันของใครหลายคน
แต่สำหรับเธอแล้ว งานบางครั้งก็ทั้งเหนื่อย ลำบาก และน่ารังเกียจ
เธอซ่อนใบหน้าที่บูดบึ้งไว้ภายใต้รอยยิ้ม
พยายามยืดแขนออกไปให้ไกลที่สุดเพื่อรักษาระยะห่างจากผู้ถูกสัมภาษณ์ และดำเนินรายการต่อไป
"โอเคค่ะ ตัดได้!"
ทันทีที่กล้องหยุดทำงาน รอยยิ้มของเธอก็หายวับไป
และพ่นคำพูดที่อัดอั้นมาตลอดใส่ทีมงาน
"ทำไมฉันต้องมาในที่แบบนี้ด้วยเนี่ย?"
ความรู้สึกของการถูกรุมโทรมโดยคนที่เธอดูถูกไว้ขนาดนั้นจะเป็นยังไงกันนะ
ถูกลากไปในยามค่ำคืน ถูกถอดเสื้อผ้า และถูกข่มขืน
ถูกบังคับให้สอดใส่จนเนื้อเยื่อสัมผัสกันอย่างรุนแรง
เสียงร้องห้ามถูกเมินเฉย
เสียงขอความช่วยเหลือส่งไปไม่ถึงใคร
ถูกข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถูกรุมโทรมโดยผู้ชายหลายคน
ถูกแตกใส่หน้า
ถูกบังคับให้ร่วมเพศอย่างรุนแรงจนกระทั่งร่างกายที่แสนรังเกียจเริ่มตอบสนองต่อความเสียวซ่าน
