【คำให้การของผู้กระทำผิด A เวลาเกิดเหตุ 23:00 น. สถานที่: ภายในบริษัท】
ไม่สิ ผมว่าการที่โคฮินาตะเดินไปเดินมาพร้อมกับห้อยนมโตๆ แบบนั้นมันไม่ดีเลยนะครับ
ถ้าไม่อยากถูกจู่โจม ก็ไม่ควรใส่ชุดนิตติ้งรัดรูปขนาดนั้นสิ
หน้าอกใหญ่ๆ นั่นน่ะ มันกำลังร้องบอกว่า "ทรมานจังเลยค่ะ ช่วยฉีกเสื้อผ้าฉันทีเถอะ" แบบนั้นน่ะสิครับ (หัวเราะ)
เพราะงั้น พอได้อยู่กันสองต่อสอง ผมก็เลยช่วยปลดปล่อยหน้าอกคู่นั้นให้เป็นอิสระอย่างเต็มที่เลยไงครับ (หัวเราะ)
ก็แค่นั้นเอง ผมผิดตรงไหนเหรอครับ?
【คำให้การของผู้กระทำผิด B และ C เวลาเกิดเหตุ 02:00 น. สถานที่: บ้านของผู้กระทำผิด】
ในออฟฟิศมีคุณโคฮินาตะที่เปิดหน้าอกโชว์อยู่ครับ
เธอร้องไห้บอกว่าถูกจู่โจม แต่ว่านะ การพูดแบบนั้นทั้งที่นมยังโชว์หราอยู่เนี่ย มันไม่ใช่เรื่องแปลกเหรอครับ? (หัวเราะ)
ปกติแล้วมันต้องคิดว่า "อยากให้จู่โจมอีกหรือเปล่านะ" ใช่ไหมล่ะ? จริงไหม?
ใช่ๆ เพราะงั้นพวกผมเลยช่วยพาเธอกลับบ้านไปด้วยกันไงครับ
แล้วหลังจากนั้นก็จัดหนักกันไม่ยั้งเลย
เอ๊ะ จะถามว่าไม่มีความรู้สึกผิดเลยเหรอ?
โธ่ จริงๆ แล้วมันเป็นความผิดเหรอครับ? (หัวเราะ)
คุณโคฮินาตะที่แต่งตัวแบบนั้นแล้วมาขอให้ช่วยเนี่ยแหละ คือผู้กระทำผิดตัวจริงเลยครับ (หัวเราะ)
【คำให้การของผู้กระทำผิด D เวลาเกิดเหตุ 04:00 น. สถานที่: บ้านของผู้กระทำผิด】
เรื่องมันต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วล่ะครับ ตั้งแต่ตอนที่รับคุณโคฮินาตะเข้าทำงานแล้ว
เธอพึ่งพาผมมาตลอด และผมก็ทำตัวใจดีเพื่อให้เธอพึ่งพาผมด้วย
เธอเป็นคนแรกที่วิ่งมาขอให้ช่วยผมใช่ไหมล่ะครับ
แต่คุณโคฮินาตะเนี่ย ผมว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ ที่มาหาผมในสภาพที่ลามกขนาดนั้น
ทั้งที่ถูกจู่โจมมาแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนชุดมาเลย หน้าอกโชว์หราขนาดนั้น
คงจะคิดว่า "คราวนี้อยากถูกกอดอย่างอ่อนโยนหรือเปล่านะ?" แบบนั้นแหละครับ
จะว่าไป ถ้าไม่จู่โจมเธอเนี่ย ผมคงไม่ใช่สุภาพบุรุษเลยล่ะครับ (หัวเราะ)
ดูเหมือนเธอจะเริ่มไวต่อสัมผัสมากขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ส่ายนมไปมาด้วยความดีใจ (หัวเราะ)
ผมไม่ได้ทำผิดใช่ไหมล่ะครับ ใช่ครับ สรุปคือจบเรื่องได้แล้วมั้ง?
