วันศุกร์ที่ 20 มีนาคม
มือสั่นเล็กน้อย
ตื่นนอนตอน 11 โมงเช้า
สูบบุหรี่และดื่มกาแฟใต้พัดลมระบายอากาศ ดูซีรีส์วายในสตรีมมิ่ง แต่เริ่มรู้สึกหงุดหงิดจนต้องรีบปิด
ตอนเย็น ตั้งใจจะไปทำงานพาร์ทไทม์ แต่กลับปวดหัวนิดๆ ขอนอนพักแค่ 5 นาที แต่ดันหลับปุ๋ย ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์จากที่ทำงานที่โทรจิกจนน่ารำคาญ ความรู้สึกหงุดหงิด (แบบว่า ช่างแม่งเถอะ) กลับมาอีกครั้ง
วันจันทร์ที่ 23 มีนาคม
"การต้องคุยกับคนที่ทัศนคติไม่ตรงกัน" "ไอ้พวกที่ไม่มีความทะเยอทะยานน่ะมันโง่" ผมลองพูดประโยคติดปากของลุงขี้เมาที่ชอบพล่ามไม่หยุด นึกถึงความทรงจำที่แสนสุข บรรยากาศที่ผ่อนคลาย และสีหน้าอันใสซื่อที่ถูกเปิดเผยออกมาอย่างหมดเปลือก จนจู่ๆ ผมก็รู้สึกอยากจะร้องไห้
วันพฤหัสบดีที่ 26 มีนาคม
มือยังสั่นอยู่ เหงื่อก็ไม่หยุดไหล เลยต้องกินไอศกรีมอีกครั้ง
≪สาวก์อนิเมะคนสวย (21) ปี 2005/ใหม่เอี่ยม! อยากได้เงินทุนสนับสนุน เอวสั่นระรัวด้วยหน้าอกคัพ F ทรงทองคำ รวบหัวใจครองถุงน้ำเชื้อเพียงผู้เดียว≫
≪การกลับมาของกุลสตรีญี่ปุ่น! พนักงานร้านเสริมสวย (31) แต่งงานมา 3 ปี ขาวเนียนดุจหินอ่อนและไร้ขน ผสมผสานการปรนนิบัติแบบไม่หยุดยั้งถึงขีดสุด≫
≪นักศึกษาวิทยาลัยการแพทย์ไซตามะ (20) สูง 145 ซม. แลกเปลี่ยนของเหลวในร่างกาย รูสวาทเนื้อแน่นที่ยอมรับทุกสิ่งทุกอย่าง เม็ดละมุดแข็งปั๋งราวกับปีศาจจากการถูกจู่โจมอย่างหนัก w≫
≪อยากกลับบ้าน! นักศึกษาแลกเปลี่ยนไต้หวัน (21) รูเรียบแบนแบบสมเหตุสมผล แนะนำวิชาเลือกช่วงเวลาว่าง การสร้าง 'วันดีๆ' ซึ่งเป็นวิชาบังคับของญี่ปุ่น ฉันอยากกลับไต้หวันจัง~≫
มันช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน
รูร่านของยัยเด็กแสบที่เนื้อแน่นและกำลังพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่กระแทกถึงมดลูกจะมีเสียง 'กริว กริว กริว กริว'... ผมไม่ยอมถอนดุ้นออกจนกว่าจะบดขยี้มันให้แหลก แม้จะเหนื่อยหอบแต่ก็ยังคงพัฒนาและเร่งจังหวะต่อไป ด้วยพลังการรักษาแบบยาตัวแรก (หัวเราะ) ทำให้พละกำลังเหลือเฟือ ร่างกายที่โตไวถูกบดขยี้ด้วยน้ำหนักตัวทั้งหมดจนพ่ายแพ้ และแล้ว... พรวด... บางอย่างก็พุ่งทะลักออกมา ความรู้สึกตอนที่หัวควยแทบไหม้เกรียมนั้นมันสุดยอดจริงๆ ปานนมขนาด 4.6 ซม. (มินิโดระ) ก็ถูกปราบด้วยลิ้นที่ราวกับยาทา จนได้รับข้อความจากจิตใต้สำนึกแบบทฤษฎียุง และถึงจุดสุดยอดอย่างซื่อตรง ร่างกายสั่นระริกไปถึงไขกระดูก เป็นการยินยอมพร้อมใจอย่างสมบูรณ์แบบ
