แต่งงานกับสามีมาสิบกว่าปี เป็นการแต่งงานตามวัยที่ไม่ได้มีความรักลึกซึ้งอะไรกันมากนัก ชีวิตคู่ที่ฉันถูกปฏิบัติเหมือนเป็นแค่แม่บ้านทำให้ฉันรู้สึกว่างเปล่าและไม่ได้รับการเติมเต็ม ในขณะที่ใช้ชีวิตแบบนั้นไปวันๆ จู่ๆ ก็มีข่าวแจ้งเรื่องงานเลี้ยงรุ่นในรอบ 10 ปีส่งมาถึง— ท่ามกลางเพื่อนร่วมชั้นที่อายุมากขึ้น ทากิโมโตะคุงคนที่ฉันเคยแอบชอบในตอนนั้นยังคงเป็นคนอ่อนโยนไม่เปลี่ยนแปลง แต่ถึงจะเป็นเขา ฉันก็ดูออกได้ทันทีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคุณอายากะ 'มาดอนน่า' ของห้องที่เขาแต่งงานด้วยนั้นไปได้ไม่สวยเลย "ถ้าเป็นฉันล่ะก็ จะรักเขาให้มากกว่านี้แท้ๆ" ความรู้สึกแบบนั้นมันแวบเข้ามาในหัวของฉัน...