ผมอาศัยอยู่ในโตเกียว ขอไม่บอกเขตละกัน... เป็นแค่ชายวัยกลางคนธรรมดาๆ ที่ทำงานในโรงงานแห่งหนึ่งในย่านเมืองเก่าริมแม่น้ำ
ทั้งที่ค่าครองชีพสูงขึ้นแต่เงินเดือนกลับไม่ขึ้น แถมงานก็หนักขึ้นเรื่อยๆ
ความสุขในชีวิตของผมก็มีแค่เหล้าราคาถูกกับข่าวเบสบอลหลังเลิกงาน
และ... การเป็นพวกหื่นกาม
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะไปแตะต้องใครนะ
แค่ชอบมองผิวเนียนๆ ของเหล่านักเรียนสาวบนรถไฟที่เบียดเสียดในตอนเช้าเท่านั้นเอง
ทว่า วันนี้ผมกลับทนไม่ไหว
ในเวลาเดิม ขบวนเดิมที่ผมคุ้นเคย มีนักเรียนสาวมัธยมปลายคนหนึ่งที่สูงโดดเด่นจนดูไม่เหมือนคนญี่ปุ่นทั่วไปขึ้นรถมา
ถึงเธอจะพยายามใส่กระโปรงความยาวปกติ
แต่เพราะขาที่ยาวมากของเธอ มันเลยดูเหมือนจะเห็นอะไรต่อมิอะไรอยู่รอมร่อ
อา... ทนไม่ไหวแล้ว ชีวิตเฮงซวยแบบนี้จะเป็นยังไงก็ช่าง
จะขยำให้หนำใจเลย! จะขยำให้หนำใจเลย! จะขยำให้หนำใจเลย!!
ผมตัดสินใจเสี่ยงทิ้งทุกอย่างแล้วลงมือทำ และแล้ว—
ไม่ว่าผมจะขยำก้น จูบแบบใช้ลิ้น หรือเย็ดเธอ
จะทายาปลุกเซ็กซ์ หรือยัดรีโมทไวเบรเตอร์เข้าไป
เธอก็ไม่เพียงแต่ยอมรับทุกอย่าง
แต่เธอกลับเริ่มรักผมมากขึ้นเรื่อยๆ...
ผมอยากจะรักกับเด็กสาวที่ยอมรับความหื่นของผมแบบนี้ไปตลอดชีวิต
