PETS-071 · ผมที่เป็นสาวดุ้น วันนี้ตรงนั้นก็ยังแข็งปั๋ง

ถูกมัด ถูกรัก และถูกเปลี่ยนรูปร่างของร่างกาย— จุดสุดยอดพร้อมน้ำตาแห่งความสุขของผมผู้แสนบอบบาง
ทุกครั้งที่สวมชุดนี้ ความ "น่ารัก" ของผมยิ่งเพิ่มขึ้นตามความรู้สึกผิดที่แปรผันตรงกัน ตรงข้ามกับรูปลักษณ์อันน่ารักที่สะท้อนในกระจก ควยที่หว่างขาของผมกลับเพิ่มมวลความร้อนและแข็งปั๋งเต็มที่ภายใต้เชือกที่รัดจนตึงเปรี๊ยะ
"รังเกียจ... ไหมครับ...?" ดวงตาของผมที่ช้อนมองถามนั้นเปียกชุ่มไปด้วยลางสังหรณ์แห่งความเสียวซ่าน สาวดุ้นผู้หิวโหยความรักและซ่อนความใคร่ที่บ้าคลั่งเอาไว้ ปลายนิ้วที่เย็นชาเอื้อมลงไปยังรูทวารราวกับจะเปิดโปงความบริสุทธิ์ที่บิดเบี้ยวนี้
เสียงน้ำแฉะๆ ดังขึ้นเบาๆ ทำลายความเงียบสงัด จุดซ่อนเร้นที่ควรจะปฏิเสธสิ่งแปลกปลอมกลับเริ่มร้อนผ่าวและเต้นตุบตับทุกครั้งที่ถูกหยอกล้อ เมื่อถูกแกล้งให้เสียวทั้งข้างหน้าและถูกรุกรานจากข้างหลัง เส้นด้ายที่ยึดเหนี่ยวสติของผมก็ขาดสะบั้นลงอย่างง่ายดาย "อ๊ะ... อื้อ...! ตรงนั้น ไม่ได้นะ ขอร้องล่ะ...!"
คำขอร้องเป็นเพียงสัญญาณที่เรียกการย่ำยีที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ดุ้นที่แข็งและหนาจนน่าตกใจแหวกผ่านผนังเนื้อที่คับแคบของผม ความรู้สึกตึงเครียดราวกับเนื้อจะฉีกขาดถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านขั้นสุด การกระแทกอย่างไม่ปรานีดำเนินต่อไปจนกระทั่งรูทวารจดจำรูปร่างที่ดุร้ายนั้นได้อย่างสมบูรณ์
ทุกครั้งที่ถูกคว้านลึกเข้าไปถึงจุดลึกสุด สมองของผมก็ขาวโพลนไปด้วยความเสียวซ่าน ความสุขล้นจากการถูกเย็ดอย่างลึกซึ้งและเต็มที่ ทุกครั้งที่แรงกระแทกส่งผ่านมา น้ำหล่อลื่นใสๆ ก็ไหลเยิ้มออกมาจากปลายควยโดยไม่สนเจตจำนงของผม มันคือหลักฐานว่าร่างกายได้ยอมจำนนแล้ว "ทำลายผมให้มากกว่านี้... ทำให้ฉันเละเทะไปเลย...!"
ในที่สุดผมก็ลืมแม้กระทั่งสรรพนามที่ใช้เรียกตัวเอง และจมดิ่งลงสู่ปลักแห่งกามารมณ์ ในขณะที่รูทวารถูกเล่นงานอย่างไร้ความปรานี และควยที่เป็นสวิตช์สู่จุดสุดยอดถูกกระตุ้นอย่างดุเดือดในเวลาเดียวกัน ความปรารถนาที่หลับใหลอยู่ภายในตัวผมก็ถึงขีดจำกัด
ร่างกายสั่นระริก ผิวหนังถูกเชือกที่รัดตึงบาดลึก ความร้อนแรงที่พลุ่งพล่านไม่มีใครหยุดยั้งได้อีกต่อไป น้ำหล่อลื่นไหลทะลักออกมาจากปลายควยราวกับน้ำตาแห่งความสุข และคลื่นแห่งจุดสุดยอดที่ไม่สิ้นสุดก็กลืนกินผมครั้งแล้วครั้งเล่า นี่คือรูปลักษณ์สุดท้ายของผมผู้แสนบอบบางที่จมดิ่งอยู่ในน้ำผึ้งแห่งความผิดบาป