PETS-066 · กว่าที่ผมจะกลายเป็นสาวดุ้นมาโซผู้ตื่นรู้ในฐานะกระป๋องรูเทียม...

ทุกครั้งที่ถูกกระแทกสวนขึ้นมา ผมรู้สึกเหมือนสูญเสียความเป็นตัวเองไปทีละนิด ความเสียวซ่านที่ถูกสลักลงในรูทวารนำพาไปสู่จุดสุดยอดที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ภายในห้องที่สลัวราง อบอวลไปด้วยความปรารถนาของชายหนุ่ม และกลิ่นเหงื่ออันหอมหวานที่ระเหยออกมาจากร่างกายที่เลียนแบบหญิงสาว "ความสงบจอมปลอม" ของเขาที่แสร้งทำตัวน่ารักในฐานะสาวดุ้น ถูกทำลายลงอย่างง่ายดายด้วยความร้อนระอุที่บุกรุกเข้าไปในส่วนลึกที่สุดอย่างไร้ความปรานี เสียงหยาบโลน "แฉะ..." ของเยื่อบุที่เสียดสีกับมวลความร้อนฉีกกระชากความเงียบงัน ทุกครั้งที่รูทวารโดนทะลวงและคว้าน สัญชาตญาณมาโซที่ซ่อนไว้ก็พลุ่งพล่านไปทั่วร่างราวกับกระแสเลือดที่ร้อนรุ่ม เสียงหอบหายใจ "แฮ่ก... แฮ่ก..." ที่สั่นสะท้านในลำคอ เปลี่ยนเป็นเสียงครางที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ในเวลาต่อมา ปลายนิ้วขาวเรียวขยำผ้าปูที่นอนอย่างหมดสภาพ

แรงกระแทกที่สวนขึ้นมาโจมตีต่อมลูกหมากและสมองโดยตรง ในวินาทีนั้นเองที่เขาตระหนักได้ว่า ตนเองไม่ใช่ "ผู้ชาย" อีกต่อไป แต่ถูกสร้างใหม่ให้กลายเป็น "ตัวเมีย" ที่หิวกระหายเพียงความใคร่ จู๋ที่แข็งโด่ตรงหว่างขาเต้นตุบๆ สู้กับอากาศอย่างไม่อาจควบคุม ราวกับเป็นสัญลักษณ์ของความขัดแย้งระหว่างความอัปยศและความเสียวซ่าน "อ๊ะ... อ๊า...!" เอวสั่นระริก สติเริ่มพร่าเลือน การกระตุ้นที่เกินขีดจำกัดพุ่งตรงเข้าสู่ศูนย์กลางประสาท ทัศนวิสัยกลายเป็นสีขาวโพลน ดวงตาเหลือกขึ้นด้านบน ภาพของเขาที่ตาเหลือกและร่างกายชักกระตุก คือบันทึกวินาทีที่ภูตน้อยผู้งดงามจมดิ่งลงในปลักโคลนที่เรียกว่ามาโซจนพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ หยาดเหงื่อที่ไหลรินตามผิวหนังสะท้อนแสงประกายราวกับไข่มุก ทุกหยดกลั่นเอาเหตุผลที่เขาทิ้งไปและความเสียวซ่านที่เขาเลือกไว้ วันนี้เขาก็ยังคงเผยใบหน้าอ้าปากค้าง (อเหะเกะ) และตกสู่หุบเหวในฐานะทาสของกามารมณ์ที่ไม่อาจต้านทานได้