สติสัมปชัญญะของชายสายสเตรทค่อยๆ ละลายหายไปด้วยปลายนิ้วอันร้อนแรง สิ้นสุดการสวมบทบาท สัญชาตญาณดิบก็เริ่มสั่นระริก
ในวันที่แสงสปอตไลท์ไม่ส่องถึง ชีวิตประจำวันของชายหนุ่มผู้ฝันอยากเป็นนักแสดงเต็มไปด้วยฝุ่นผงในอพาร์ตเมนต์ราคาถูกและความกระวนกระวายใจที่สลัดไม่หลุด ความรู้สึกที่เคยขัดเกลาจากการรับบทตัวประกอบบนเวทีค่อยๆ ถูกกัดกร่อนด้วย "ความจริงที่แสนลำบาก" จากการทำงานพาร์ทไทม์ จนเขาเกือบจะสูญเสียความหมายของการมีอยู่ของตัวเองไป แต่ท่ามกลางก้นบึ้งของความสิ้นหวัง เขาก็ได้พบกับ "บทบาท" หนึ่งที่ยึดเหนี่ยวเขาไว้ นั่นคือการแปลงโฉมที่ต้องห้ามในชื่อว่า "การแต่งหญิง" ซึ่งไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็น
ภาพของ "เธอ" ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตสะท้อนอยู่ในกระจก ยามเมื่อชุดชั้นในผ้าไหมลื่นไหลไปตามผิวหนัง และกลิ่นหอมรัญจวนของเครื่องสำอางแตะจมูก เขาก็สามารถลืมความพ่ายแพ้ในฐานะนักแสดงไปได้ชั่วขณะ ทว่าในดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น กลับมีมือของ "บุรุษเพศ" ยื่นเข้ามาสัมผัส ฝ่ามือของชายหนุ่มที่สัมผัสเขาเป็นครั้งแรก ความหยาบกร้านและร้อนแรงนั้นสั่นคลอนสัญชาตญาณของเขาผ่านเนื้อผ้าที่อ่อนนุ่ม "...อึก... ฮ้า..." ลมหายใจที่หอบกระชั้นทำให้ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางร้อนผ่าว สติของชายสายสเตรทที่เคยเชื่อมั่นพังทลายลงอย่างง่ายดายเมื่อปลายนิ้วของชายอีกคนลากผ่านลำคออย่างแผ่วเบา ร่างกายที่ควรจะปฏิเสธกลับตอบสนองอย่างซื่อสัตย์อย่างไม่น่าเชื่อ ภายใต้กระโปรงที่งดงาม ร่างกายที่ดูอ่อนช้อยกลับตรงกันข้ามกับ "ควย" ของเขาที่สั่นระริกด้วยความเสียวซ่านจากการถูกชายด้วยกันเล้าโลมจนแข็งปั๋ง
เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเหงื่อที่ผสมปนเปกันจนเกิดเสียง "แจ๊ะ... แจ๊ะ..." ดังชัดเจนอย่างโหดร้ายในห้องแคบๆ มันคือการยืนยันถึง "ชีวิต" ที่เปลือยเปล่าซึ่งเขาไม่เคยได้รับบนเวทีละคร เมื่อเขาทิ้งการสวมบทบาทและยอมจำนนต่อความปรารถนาของชายหนุ่มในฐานะ "ผู้หญิง" คนหนึ่ง ในวินาทีนั้น เขาจึงมั่นใจว่าในที่สุดเขาก็ได้พบกับบทบาทที่เขาปรารถนามากที่สุดในชีวิตแล้ว
