คุณมายุ ผู้จัดการร้านคาเฟ่ที่ผมแอบรักข้างเดียวมาตลอด 10 ปี ทุกครั้งที่เห็นแหวนแต่งงานผมต้องตัดใจจากความรักอันแผ่วเบานี้เสมอ แต่คำพูดที่เปิดเผยของเธอที่ว่า "เหงาจังเพราะไม่มีเซ็กซ์กับสามีเลย" กลับจุดไฟแห่งความปรารถนาอันรุนแรงให้ปะทุขึ้นมาทันที เพื่อลบคำตัดพ้อที่ว่า "ฉันไม่มีเสน่ห์เลยเหรอ..." ผมจึงปลอบประโลมเธอด้วยเซ็กซ์ชั้นเลิศ เติมเต็มร่างกายเธอให้ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำกามที่อัดแน่นไปด้วยความโหยหาตลอด 10 ปี ภายในร้านหลังปิดทำการ ผมกอดรัดเธอที่พยายามปฏิเสธไว้แน่นและจัดท่าหมาแบบยืนอย่างรุนแรง ระเบิดความต้องการที่สะสมไว้ด้วยการแตกในรัวๆ ตามล่ากระแทกกันจนชุ่มไปด้วยน้ำรักไม่ว่าจะบนโต๊ะหรือโซฟาในร้านที่คับแคบ ทุกครั้งที่ดุ้นกระแทกเข้าไปในช่องคลอดที่ห่างหายการใช้งานและชนเข้ากับปากมดลูกอย่างแรง เธอจะพ่นน้ำแตกกระจายราวกับได้ค้นพบความสุขของผู้หญิงอีกครั้ง และปิดท้ายด้วยการปั๊มลูกต่อเนื่องอย่างเข้มข้นที่บ้านของเธอ ภาพของเมียชาวบ้านที่ยิ้มอย่างพึงพอใจขณะที่ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามและน้ำรัก ทำให้ทั้งสมองและควยของผมแทบคลั่ง
