“เอ๊ะ นี่มัน... ไม่ใช่แฟนผมหรอกนะ... ใช่ไหม?”
● ผมกับจุน แฟนสาวที่คบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม แม้จะไม่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้ไกลกันขนาดนั้น และยังสามารถเจอกันได้ตามปกติเหมือนที่ผ่านมา ผมจึงไม่ค่อยกังวลอะไรนัก ดังนั้นตอนที่จุนบอกว่ามีงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ของชมรมครั้งแรก ผมจึงเชื่อมั่นในความเรียบร้อยของเธอ แต่เราตกลงกันไว้ว่าเธอจะต้องติดต่อมาให้ได้
แต่...
แต่...
ยิ่งดึกเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งขาดการติดต่อมากขึ้นเท่านั้น หัวใจผมเต้นรัว เหงื่อกาฬไหลซึมไม่หยุด
ไม่เป็นไรหรอก สำหรับจุนแล้ว เรื่องแปลกๆ ไม่น่าจะเกิดขึ้น... มั้ง
ในงานเลี้ยงที่สภาพแวดล้อมเลวร้ายเกินไป เธอถูกทำให้สูดดมยาปลุกเซ็กซ์ จนอยู่ในสภาพสติเลอะเลือน หน้าตาเหยเกด้วยความเสียว (อเหะเกะ) และถูกรุมเย็ดสดแตกใน
เธอชุ่มไปด้วยเหงื่อและน้ำรักจนสูญเสียสติ และโหยหาแท่งเนื้ออย่างตะกละตะกลาม
ด้วยฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์อันทรงพลังที่เปลี่ยนเด็กสาวให้กลายเป็นเหมือนสัตว์ป่า เธอจึงครางเสียงหลง ตาเหลือกขึ้นบน และถึงจุดสุดยอดอย่างหยาบโลนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บ้าน่า... บ้าน่า... เรื่องแบบนั้นมันไม่น่าจะเป็นไปได้เลย
