มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลย...
ถ้าเพียงแต่ฉันไม่รับปากเป็นที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำ...
เพราะถูกครูใหญ่ขอร้องแกมบังคับ
ฉันซึ่งเคยเป็นสมาชิกชมรมว่ายน้ำมาก่อนจึงต้องมารับหน้าที่เป็นที่ปรึกษา
ความรู้สึกเหมือนถูกยัดเยียดหน้าที่นี้ให้มันสลัดไม่หลุดจริงๆ
กัปตันชมรมเป็นเด็กที่เจ้าเล่ห์มาก
เขาแอบซ่อนชุดว่ายน้ำของฉันแล้วยื่นชุดว่ายน้ำโรงเรียนมาให้แทน
"พวกผมจริงจังนะ แต่ครูดูทำส่งๆ จังเลย
ถ้าอยากจะสอนจริงๆ ก็ลงมาในสระแล้วสอนพวกผมสิครับ"
ฉันถูกหว่านล้อมด้วยคำพูดจนต้องสวมชุดว่ายน้ำโรงเรียนนั่น
น่าอายที่สุด... โตเป็นผู้ใหญ่แล้วยังต้องมาใส่ชุดแบบนี้...
จู่ๆ สมาชิกคนอื่นที่เคยอยู่ตรงนี้ก็หายไปหมด เหลือเพียงฉันกับเขาแบบตัวต่อตัว...
เอ๊ะ มีบางอย่างผิดปกติ... กว่าจะรู้ตัวมันก็สายเกินไปเสียแล้ว
ฉันถูกกัปตันชมรมที่กำลังเงี่ยนจู่โจม ข่มขืน และถูกถ่ายคลิปไว้...
เมื่อถูกกุมจุดอ่อน ฉันจึงถูกรุมโทรมในชมรมว่ายน้ำ
แม้จะบอกครูใหญ่ว่าอยากลาออกจากตำแหน่งที่ปรึกษาแต่เขาก็ไม่รับฟัง
พอไปปรึกษาเพื่อนครูด้วยกัน... กลับถูกข่มขืนซ้ำสองอย่างไม่น่าเชื่อ
กัปตันชมรมคนนี้เป็นลูกชายของผู้มีอิทธิพลที่มีชื่อเสียงในย่านนี้
เพราะโรงเรียนได้รับเงินบริจาคจำนวนมหาศาล
ทางโรงเรียนจึงไม่สามารถขัดขืนอะไรได้เลย
และที่ผ่านมาเรื่องอื้อฉาวที่เขาทำไว้ก็ถูกกลบฝังไปหมด
เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของฉันไม่มีใครได้ยิน
จนกว่าพวกเขาจะเรียนจบ
ฉันต้องถูกบังคับให้สวมชุดว่ายน้ำโรงเรียนทุกวัน
และใช้ชีวิตในนรกที่ต้องเป็นรูเทียมมีชีวิตให้ชมรมว่ายน้ำได้ระบายความใคร่
