วันนี้ก็ยังคงเก็บตัวอยู่ในห้อง
ใช้เวลาทั้งวันไปกับการเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมาย
ตู้จดหมายที่หน้าประตู
เต็มไปด้วยใบปลิวและซองจดหมายจำนวนมากจนล้น
บนโต๊ะมีจดหมายทวงหนี้กองเป็นภูเขา
ตามห้องและทางเดินเต็มไปด้วยขยะที่ทิ้งไม่หมด
เสื้อผ้าที่จำไม่ได้ว่าใส่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ก็วางระเกะระกะไปทั่ว
พอออกไปข้างนอก
ก็มักจะถูกพนักงานบริษัทที่ดูหมดสภาพ
ดวงตาแดงก่ำเหมือนคนบ้างาน
จ้องเขม็งและดุด่าว่ากล่าว
สาวนีทผู้สิ้นหวังที่ตัดสินใจจำศีลจากสังคม
ใช้ชีวิตอย่างเกียจคร้านไปวันๆ
“ช่างมันเถอะ ช่วยตัวเองแก้เบื่อดีกว่า”
อ๊ะ... อ๊ะ... อ๊า...
ในตอนนั้น เธอไม่รู้เลยว่าสภาพของเธอถูกมนุษย์เงินเดือนคนนั้นจ้องมองอยู่
จู่ๆ มนุษย์เงินเดือนคนนั้นก็บุกมาที่บ้านของเธอ
เขาดุด่าเรื่องขยะที่ถูกทิ้งไว้ตามทางเดิน
และบุกรุกเข้าไปในห้องของเธออย่างรุนแรงโดยไม่ปิดบังความหงุดหงิด
เธอถูกกดลงบนเตียง
ถูกบีบเค้นหน้าอกอย่างแรง และถูกแหกจิ๋มออกอย่างไม่ปรานีแม้จะพยายามขัดขืน
ถูกเลีย ถูกทรมาน และถูกกระแทกสอดใส่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งจากด้านหน้าและด้านหลัง
และมันไม่ได้จบลงแค่การเย็ดแล้วทิ้ง แต่เธอยังถูกข่มขู่ให้ทำสัญญาเป็นที่ระบายกาม...
ห้องที่เป็นสถานที่เดียวที่เธอรู้สึกปลอดภัย กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำกามของผู้ชาย
และเธอต้องถูกมนุษย์เงินเดือนคนนั้นข่มขืนตามความต้องการที่เอาแต่ใจของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
