โลกสมัยนี้มันสะดวกสบายเกินไปแล้วว่าไหม
อินเทอร์เน็ต? สมาร์ทโฟน? แอปพลิเคชัน? SNS?
ข้อมูลทุกอย่างมันหาได้ง่ายไปหมด
ที่ตอนนี้ มายูกิ อิโตะ มาอยู่ในห้องของผมได้
ก็เพราะสิ่งเหล่านั้นแหละนะ
เพื่อตอบสนองความต้องการการยอมรับ
เธอเปิดเผยเรื่องส่วนตัวมากเกินไปนะ
ผมเลยระบุตำแหน่งที่อยู่ของเธอได้ในทันทีเลย
ผมแค่อยากจะปกป้องเธอ
จากความชั่วร้ายอันยิ่งใหญ่พวกนั้น
ผมก็เลยเฝ้าติดตามดูเธออยู่ห่างๆ มาตลอด... ตลอดเวลาเลยล่ะ
แต่ว่า มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนี่นา...
ผมไม่รู้สึกถึงสิ่งที่เรียกว่าความชั่วร้ายเลย
แล้วผมพยายามจะปกป้องเธอจากอะไรกันแน่...
หรือว่าตัวผมที่แอบมองเธออยู่ไกลๆ นี่แหละที่เป็นความชั่วร้ายเสียเอง?
ทั้งที่ผมคิดถึงเธอขนาดนี้
ทั้งที่รักเธอขนาดนี้
โลกที่ส่งความรู้สึกไปไม่ถึงมันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ?
ถึงแม้ผมจะใช้ชีวิตโดยมีรูปของ มายูกิ อิโตะ ล้อมรอบตัว
แต่มันก็ยังมีบางอย่างขาดหายไป... ขาดหายไป...
อ๋อ เข้าใจแล้ว สิ่งที่ขาดหายไปก็คือตัวตนของ มายูกิ อิโตะ นี่เอง
เพราะไม่มีตัวจริง ผมถึงไม่พอใจสักที
เพราะงั้น ผมเลยพาเธอมาที่นี่ไง
สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ? มี มายูกิ อิโตะ เต็มไปหมดเลย เห็นแล้วดีใจใช่ไหม?
ทำไมต้องปฏิเสธขนาดนั้นด้วยล่ะ?
ช่วยโชว์การบริการแฟนคลับระดับเทพเหมือนที่เคยทำหน่อยสิ
ที่ผ่านมานั่นคือเรื่องโกหกเหรอ?
หรือว่าจะเป็นแบบนั้น? พล็อตที่พบบ่อยใน AV
ที่ว่า "จะใช้ควยทำให้เข้าใจ" อะไรแบบนั้นน่ะเหรอ?
ได้เลย ได้เลย เดี๋ยวผมจะทำให้เธอเข้าใจเอง
"ไม่ได้นะ" แปลว่า "ได้เลย" ใช่ไหมล่ะ?
ส่วน "ข้างในไม่ได้" ก็แปลว่า "อยากให้แตกข้างใน" สินะ?
แต่ก็นะ มายูกิ อิโตะ ตัวเป็นๆ เนี่ย...
มันต่างกับหมอนข้างลิมิเต็ดลิบลับเลยแฮะ...
ทั้งที่ตอนแรกเกลียดขนาดนั้น
แต่จู่ๆ ก็ใจดีขึ้นมาเลยนะ...
คิดว่าผมจะหลงกลเหรอ?
กะจะทำให้ผมตายใจแล้วหาทางหนีล่ะสิ?
สมกับเป็นดารา AV จริงๆ... น่ากลัวจังเลยนะ...
แต่ผมจะยอมโดนหลอกก็ได้
เพราะผมอยากเห็นใบหน้าที่สิ้นหวังหลังจากนั้นยังไงล่ะ
ใบหน้าที่แสดงออกมาให้ผมเห็นเพียงคนเดียวเท่านั้น
ฟังนะ เธอจะต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป
ใช้ชีวิตอยู่กับผมแค่สองคน
เพราะเธอจะต้องกลายเป็น มายูกิ อิโตะ ของผมเพียงคนเดียวเท่านั้น