ฉันเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมปลายชื่อดังด้านว่ายน้ำในชนบทที่ห่างไกลจากบ้าน ฉันทุ่มเทให้กับการซ้อมว่ายน้ำเพียงอย่างเดียวจนไม่มีประสบการณ์ความรักเลย แต่ลึกๆ แล้วฉันก็โหยหามัน ช่วงนี้ฉันกำลังอยู่ในช่วงฟอร์มตกและซ้อมหนักจนเกินไป วันนี้ฉันก็ซ้อมจนหมดแรง พอรู้ตัวอีกทีรถไฟเที่ยวสุดท้ายก็ใกล้จะออกแล้ว หลังจากขึ้นรถไฟได้สำเร็จ ฉันก็นั่งฟังเพลงที่ชอบจนเผลอหลับไป...
เสียงน้ำกระเซ็น... เสียงลมหายใจสม่ำเสมอ...
พอตื่นขึ้นมา รอบตัวก็ไม่มีวี่แววของคนอื่นเลย เมื่อสติเริ่มกลับมา ฉันก็ตระหนักได้ว่าตัวเองเผลอหลับจนรถไฟเที่ยวสุดท้ายวิ่งเข้าอู่ไปแล้ว ทันใดนั้น พนักงานตรวจตั๋วที่ฉันคุ้นหน้าก็ปรากฏตัวขึ้น ฉันนึกในใจว่ารอดแล้ว
"ขอโทษด้วยค่ะ ฉันเผลอหลับจนเลยสถานี เดี๋ยวฉันจะเรียกแท็กซี่กลับเองค่ะ"
แต่ในวินาทีนั้น ฉันกลับถูกกดลงและถูกล็อคแขนไว้จากด้านหลัง ร่างกายถูกรุกล้ำอย่างหิวกระหาย ต่อให้กรีดร้องไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะที่นี่คือภายในตู้รถไฟที่จอดนิ่งอยู่ในอู่ที่ไร้ผู้คน ไม่มีใครมาช่วยฉันได้หรอก... ฉันคิดในใจว่าไม่อยากให้ครั้งแรกของฉันต้องเป็นลุงคนนี้เลย แต่แล้วควยของเขาก็เสียบเข้ามาในตัวฉันอย่างแรง
หลังจากนั้นความทรงจำของฉันก็เริ่มสับสนปนเป ฉันถูกแตกในครั้งแล้วครั้งเล่า ถูกราดน้ำกามจนชุ่มตัว แต่แล้วฉันกลับเริ่มรู้สึกเสียว... เอ๊ะ หรือว่าฉันจะเป็นพวกลามกกันนะ? จากนั้นฉันก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามแรงราคะ พัวพันกับเขาอย่างเร่าร้อนจนกระทั่งรถไฟเที่ยวแรกเริ่มออกวิ่ง
