Mga damdaming hindi maabot... mga tinging hindi nagtatagpo. Sa likod ng ingay ng cultural festival, nalulunod kami sa aming mga "lihim"——.
Sa panahon ng paghahanda para sa cultural festival, nagsimulang mayangayan ang relasyon naming tatlo—ako, si Yohei, at si Sumire. Matagal na akong may lihim na pagtingin kay Sumire, na may mabait at masayahing pagkatao... Maraming beses na akong nagkaroon ng pagkakataong umamin... pero hindi ko nagawa... dahil alam kong matagal na ring may lihim na pagtingin si Sumire kay Yohei...
"Bakit hindi ako ang gusto mo——?"
Sa huling araw ng cultural festival... naglakas-loob si Sumire na ipahayag ang kanyang nararamdaman kay Yohei... ngunit hindi ito matanggap ni Yohei.
Dahil ang taong lihim na minamahal ng matalik kong kaibigang si Yohei... ay ako pala. Hindi isang babae, kundi ako, ang kanyang kapwa lalaki, ang tanging minamahal niya...
Ang kani-kanilang "pag-ibig" ay nagkabuhol-buhol sa maling paraan, at ang loop ng mga lihim na pagtingin na hindi kailanman magtatagpo ay nagsimulang mabaliw sa loob ng isang saradong silid pagkatapos ng klase.
Sa sobrang kawalan ng pag-asa, nagwala si Sumire at upang subukan si Yohei, inakit niya ako at nakipagtalik sa harap mismo ni Yohei! Gusto niyang magkaroon ng interes sa kanya bilang babae... gusto niyang ma-excite si Yohei sa kanya... Habang marubdob na nakikipagtalik sa akin si Sumire... ramdam ko na si Yohei pa rin ang nasa isip niya... gayunpaman... hindi ko maitago ang saya na nakikipagtalik ako sa mahal kong si Sumire.
"Manatili na lang tayong magkaibigan."
Isang malungkot na pangako upang panatilihin ang relasyong tila mawawasak na. Isang espesyal na araw-araw para sa aming tatlo lamang, kung saan ang kislap ng kabataan at ang baluktot na pag-ibig ay nagkakabuhol-buhol sa isang direksyon lamang.
