Ang Doyagay ay isang lugar kung saan maraming murang pansamantalang tuluyan na karaniwang tinutuluyan ng mga day-laborer. May mga karatula doon na nagsasabing "2,000 yen kada gabi, may color TV at aircon/heater!" Ang news anchor na si Marin Mita ay pumunta sa Doyagay para mag-report. "Aalamin natin ang katotohanan sa buhay ng mga taong naninirahan sa bayang ito." Kahit nasa Japan din ang bayang iyon at tao rin ang mga naninirahan doon, tinitingnan niya sila na parang isang siyentipiko na nag-aaral ng bagong uri ng nilalang mula sa malayong bansa. Iyon ang kanyang trabaho. Kahit na nasa mundo siya ng showbiz na kinaiinggitan ng lahat, ang trabaho ay minsan mahirap, nakakapagod, at nakakainis. Itinatago niya ang kanyang pagkadismaya sa likod ng isang ngiti, at pinapanatili ang distansya sa mga kinakapanayam niya. "Okay, tapos na!" Sa sandaling huminto ang camera, nawala ang kanyang ngiti at ibinuhos niya ang kanyang inis sa staff. "Bakit ba kailangan kong pumunta sa lugar na ito?" Ano kaya ang pakiramdam na ma-rape ng mga taong sobrang minamaliit mo? Gabi-gabing hihilahin, huhubaran, at kakantutin. Sapilitang pagdidikit ng mga ari. Babalewalain ang iyong mga pagtanggi. Walang makakarinig sa iyong paghingi ng tulong. Paulit-ulit na kakantutin. Kakantutin ng maraming lalaki. Putukan sa mukha. Sapilitang kakantutin hanggang sa tumugon ang iyong katawan kahit ayaw mo.