Ang Doyagay ay isang lugar kung saan maraming murang pansamantalang tuluyan na madalas inuupahan ng mga day-laborer. May mga karatula doon na nagsasabing "2,000 yen kada gabi, may color TV at aircon/heater!"
Ang announcer na si Marin Mita ay pumunta sa Doyagay para sa isang report.
"Aalamin natin ang tunay na kalagayan ng mga taong nabubuhay sa bayang ito."
Tinitingnan niya ang bayang ito sa Japan, at ang mga taong naninirahan doon na kapwa niya tao, na parang isang siyentipiko na nag-aaral ng bagong uri ng nilalang mula sa malayong bansa.
Iyon ang kanyang trabaho.
Kahit na nasa mundo siya ng showbiz na kinagigiliwan at hinahangaan ng lahat, ang trabaho ay minsan mahirap, nakakapagod, at nakakainis.
Itinatago niya ang kanyang pagkadismaya sa likod ng isang ngiti, at pinapanatili ang distansya sa mga kinakapanayam niya habang nagpapatuloy sa pag-uulat.
"Okay, tapos na!"
Sa sandaling huminto ang camera, nawala ang kanyang ngiti at ibinuhos niya ang kanyang sama ng loob sa staff.
"Bakit ba kailangan kong pumunta sa lugar na ito?"
Ano kaya ang pakiramdam na ma-rape ng mga taong sobrang minamaliit mo?
Hinalay sa gabi, hinubaran, at kinantot.
Sapilitang pinag-uumpog ang mga ari.
Binabalewala ang mga boses na tumatanggi.
Hindi naririnig ang mga sigaw para sa tulong.
Paulit-ulit na kinakantot.
Kinakantot ng maraming lalaki.
Pinutukan sa mukha.
Sapilitang kinakantot hanggang sa tumugon ang katawan kahit ayaw nito.