【Testimony ng Perpetrator A, Oras ng Krimen: 23:00, Lokasyon: Sa loob ng kumpanya】
Hindi, mali talaga na naglalakad-lakad si Kohinata na may ganyang kalalaking suso na nakalawit.
Kung ayaw niyang salakayin, dapat hindi siya nagsuot ng ganyang kasikip na knit.
Ang malalaking suso niya, parang sinasabi na "Nahihirapan na ako, paki-punit na po ito" haha.
Kaya noong kaming dalawa na lang, pinalaya ko nang husto ang kanyang mga suso haha.
'Yun lang. Ako ba, may kasalanan?
【Testimony ng Perpetrator B at C, Oras ng Krimen: 02:00, Lokasyon: Bahay ng Perpetrator】
May isang Kohinata-san sa opisina na nakalabas ang mga suso.
Umiyak siya na raw ay sinalakay siya.
Pero hindi ba't nakakatawa na sabihin 'yun habang nakalabas ang mga suso niya? haha.
Kasi maiisip mo, "Gusto niya sigurong salakayin ulit," 'di ba? Normal lang 'yun. 'No?
Kaya naman, isinama namin siya sa bahay.
At mula doon, ginawa namin nang paulit-ulit.
Ano, wala ba kaming konsensya?
Ano, may kasalanan ba talaga kami? haha.
Si Kohinata-san na lumapit sa amin na nakasuot ng ganyang kalandi na damit at nagsabing "Tulong!", siya nga ang tunay na perpetrator haha.
【Testimony ng Perpetrator B, Oras ng Krimen: 04:00, Lokasyon: Bahay ng Perpetrator】
Alam ko na mangyayari ito simula pa noong tinanggap namin si Kohinata-kun sa trabaho.
Dati pa siyang dumidipende sa akin, at naging mabait ako para lalo siyang dumipende.
Siya ang unang lumapit sa akin para humingi ng tulong.
Pero Kohinata-kun, hindi ba't mali 'yun? Ang pumunta sa bahay ko na nakasuot pa rin ng ganyang kalandi na damit.
Alam kong sinalakay na siya, pero dapat nagpalit siya ng damit. Nakalabas pa rin ang mga suso niya.
Maiisip mo, "Gusto niya kaya na yakapin siya nang malambot ngayon?"
O mas tama pa, kung hindi ko siya sinalakay, hindi ako magiging isang gentleman haha.
Siguro naging sensitive siya, kasi habang niyuyugyog ang mga suso, mukhang masaya naman siya sa huli haha.
Hindi ako mali, 'di ba? O sige, tapos na tayo, okay na?
