[Pag-alis ng Sensor Sa Kalbong Puke Ni Marin Mita]
[Isang Tunay Na Drama Tungkol Sa Pagkahumaling Sa Hiwa Ng Puke]
Ito ay kwento ng isang ama at anak na babae.
Mula nang maging malay ako sa mundo, wala na akong ina.
Madalas na nasa bahay lang si Papa kahit sa araw, kaya naging normal na sa amin ang sabay na kumain, sabay na maligo, at sabay na matulog araw-araw.
Ito na ang naging pang-araw-araw na buhay sa aming tahanan.
Isang gabi, habang natutulog, bigla akong nagising dahil naramdaman kong may gumagalaw sa ibaba ng aking katawan.
"Papa...? Ano ang ginagawa mo?"
"Pasensya na Marin, nagising kita."
Pinipisil at hinahawakan ni Papa ang aking ari, at dahan-dahang hinahaplos ang hiwa ng aking puke.
May kaunting takot ako noon, pero dahil hindi ko pa alam kung ano ang ginagawa niya, tinanggap ko na lang ito.
Ang 'bagay na iyon' ay nagpatuloy kinabukasan, at sa mga sumunod pang araw.
Naging bahagi na ito ng aming pang-araw-araw na buhay.
Minsan, nagdadala si Papa ng mga tito sa aming kapitbahay.
"Ang hiwa ng puke ni Marin ay nagbibigay ng pera," turo ni Papa sa akin.
Tila gustong-gusto ng mga tito ang aking ari, kaya marami silang hinahawakan, dinidilaan, at ikinikiskis ang kanilang tite sa aking puke.
Unti-unti, iba't ibang mga tito ang nagsimulang pumunta sa aming bahay.
Naging bahagi na ito ng aming pang-araw-araw na buhay.
Kahit na malaki na ako ngayon, malapit pa rin kami ni Papa.
Si Papa ang nag-aahit ng mga buhok sa aking ari.
Bukas, mukhang darating din si Kato-san sa aming bahay.
