Papatayin ko silang lahat.
Ang mahal kong nakababatang girlfriend, kasama ang mga malalandi at maingay na lalaki at babae sa yari-circle, ay masayang nag-sex nang napakabastos—zukkun bakkun—habang nagtatawanan at nagkakatuwaan.
Para bang ang pakikipagtalik ay naging bahagi na ng kanilang araw-araw.
Kusa silang naghuhubad ng damit, at parang mga unggoy na walang tigil sa pag-kantot.
Uminom, nag-ingay, nag-sex, naglaro, nagpahinga nang kaunti, at pagkatapos ay nag-sex ulit.
Sa gitna ng grupong iyon, nandoon ang mahal kong girlfriend na si Marin.
Si Marin ay mas bata sa akin ng isang taon.
Siya ay malambot, mahinhin, at laging nakangiti.
Yung tipong masayang kumakain ng masarap na pagkain, o nagbibiruan kami nang magkasama.
Sa ngayon, halos magkasama na kami sa isang bahay.
Si Marin ay naging bahagi na ng aking buhay.
Hindi ko na kayang mabuhay nang wala siya.
Pero kasinungalingan lang ba ito, Marin?
Sabi mo, pupunta ka lang para magpakilala sa mga kasama mo sa circle.
Sige nga, sabihin mong kasinungalingan lang ang lahat ng ito.
Hinubaran at hinalay ka ng mga lalaking iyon nang walang ingat,
pero bakit mukha kang nag-eenjoy nang ganoon?
Bakit hindi mo ipakita na naiinis ka o nasusuklam?
Bakit nakangiti ka pa at nag-pi-peace sign?
Sa harap ng lahat, binuksan nang husto ang puke mo para makita nila.
Pinalilibutan ka ng mga tite ng mga lalaking hindi mo naman kilala at pinasipsip mo pa.
Hindi ko pa nakita ang ganito kabastos na girlfriend.
At ayaw ko sanang makita ang ganito kabastos na girlfriend.
