Mula sa sandaling pumasok kami sa kwarto ng ryokan, hindi ko na napigilan ang sarili ko.
Si Noa ay masayang tumatalon sa ibabaw ng tatami, winawagayway ang manggas ng kanyang yukata,
at natural na lumalapit sa akin.
Ang dulo ng kanyang mga daliri na humahawak sa aking balikat.
Ang kanyang mga braso na yumayakap sa aking likuran.
Habang bumubulong ng "Salamat,"
tinitingnan niya ako mula sa ibaba, napakalapit niya.
Bago pa man magdikit ang aming mga labi,
ang hangin ay tila nagsasabing naghahalikan na kami,
at kapag nagsimula na, hindi na niya ako hinahayaang kumawala.
Sa ibabaw ng futon,
habang magkayakap, paulit-ulit kaming naghahalikan,
ibinabaon niya ang kanyang mukha sa aking dibdib, kinakapa namin ang isa't isa,
hanggang sa makalimutan na namin na may camera palang kumukuha.
Sa open-air bath, sa gitna ng singaw ng mainit na tubig,
habang magkadikit ang aming mga katawan,
dahan-dahang hinahawakan ni Noa ang aking leeg, tenga, at labi.
Ang kanyang pagiging inosente ay lalong sumisira sa aking pagtitimpi.
Gabi man o umaga,
sa tuwing magtatagpo ang aming mga mata, halikan agad.
Pagkagising, yayakapin niya ako,
at tatawa habang sinasabing, "Manatili ka pa sa tabi ko."
Hindi sapat ang salitang 'kasalanan' para ilarawan ito.
Sadyang napakacute lang ni Noa,
kaya nawawala ang dahilan ko para lumaban—
Isang hot spring trip na puno ng halikan, at sadyang napakacute niya habambuhay.