Ilang dekada na ang nakalipas, inamin sa akin ni Hajime-kun, na kaklase ng aking anak at nakatira sa malapit. Inisip ko na siguro dahil sa paghanga ng isang batang lalaki sa isang mas nakatatandang babae, kaya sinabi ko sa kanya na "Paumanhin." Pagkatapos ng ilang taon, binuksan ko ang pinto para salubungin ang aking anak na may kasamang fiancé, at nakita ko ang isang kabataang lalaki na pamilyar sa akin. Hindi ko akalain na si Hajime-kun pala ang fiancé ng aking anak. Dahil naalala ko ang mga lumipas na araw, tinanong ko siya nang walang iniisip kung naalala pa ba niya ang mga nangyari noon, at bigla na lang niya ako hinalikan at sinabi, "Gusto pa rin kita, Tita."