Nakatira ako sa Tokyo, hindi ko na sasabihin kung anong distrito... Isa lang akong hamak na middle-aged na lalaki na nagtatrabaho sa isang pabrika sa isang bayan sa tabi ng ilog. Sa kabila ng pagtaas ng presyo ng mga bilihin, hindi tumataas ang sahod ko, at lalo lang humihirap ang trabaho. Ang tanging saya sa buhay ko ay ang pag-inom ng murang alak at panonood ng balita sa baseball pag-uwi ko. At... ang pagiging manyak. Pero hindi naman ako basta-basta humahawak. Pinapanood ko lang ang mga estudyanteng babae sa siksikang tren tuwing umaga. Pero sa araw na ito, hindi ko na nakayanan. Sa dati kong oras at sa dati kong sinasakyan, sumakay ang isang estudyanteng babae na napakatangkad, hindi mukhang Hapon. Kahit na normal ang haba ng kanyang palda, dahil sa haba ng kanyang mga binti, parang makikita na ang kanyang underwear. Ahh, hindi ko na kaya. Boring naman ang buhay ko. Kakapalan ko ang mukha ko at hahaplusin ko siya! Hahaplusin ko siya! Hahaplusin ko siya!! Handa akong itaya ang lahat para lang gawin ito, at pagkatapos—kahit haplusin ko ang kanyang pwet, halikan siya nang malalim, kantutin siya, lagyan ng aphrodisiac, o pasukin ng remote vibrator, hindi lang niya tinatanggap ang lahat, kundi minamahal pa niya ako... Gusto kong makasama habambuhay ang babaeng ito na tumatanggap sa pagiging manyak ko.
