Sa loob ng 19 na taon ng aming pagsasama, hinarap namin ang saya at hirap kasama ang aking pinakamamahal na asawa.
Lumaki nang maayos ang aming nag-iisang anak na lalaki, at akala ko ay muli kaming magiging masaya araw-araw gaya noong kami ay bata pa... pero hindi mo na ako tinitingnan bilang isang babae, at sa tuwing nararamdaman ko iyon, unti-unting namamatay ang puso ko. Araw-araw ay nadaragdagan ang kaba ko sa pagtanda nang ganito... gusto ko pang magningning muli, kahit isang beses lang, hindi bilang asawa, hindi bilang ina, kundi bilang isang babae. May bahagi pa rin sa akin na naghahangad na mayakap nang mahigpit ng isang lalaki, kaya ngayon, sa unang pagkakataon ay pagtataksilan kita at hahayaan ang ibang lalaki na yakapin ako.