Isang dalagang walang kasalanan at napakapuro... na hinalay ko nang walang habas.
Dati akong guro, pero dahil sa malupit at paulit-ulit na pambu-bully ng aking mga estudyante, nagkaroon ako ng mental breakdown, nag-leave sa trabaho, at naging isang hikikomori. Sa tuwing nakakakita ako ng batang babaeng naka-uniporme, nakakaramdam ako ng takot at hiya sa sarili ko.
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
Isang araw, isang estudyanteng babae ang lumipat sa katabing kwarto. Sabi nila, panandalian lang daw ang kontrata ng kanyang paninirahan. Narinig ko ang kanyang ina na sumisigaw tungkol sa summer course at kung ano-ano pa. Isang estudyanteng babae na walang pakisama at mayabang ang pakikitungo sa kanyang ina—isang tipikal na teenager sa kanyang rebellious phase. Kahit ayaw ko siyang makasalamuha, hindi ko naiwasan.
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
"Excuse me, mabaho na po, paki-linis naman ng mga basura niyo!"
Kahit na pinalilibutan ko ang sarili ko ng mga basura para walang lumapit, ano ba talaga siya... nakakairita... kung ganoon, ikaw na lang ang maglinis!
"Bakit ako pa ang kailangang maglinis? Ang baho! Hindi ko kaya!"
Ang isang mayabang na batang gaya mo ay hindi dapat hinahayaang malaya. Gaya ng mga dati kong estudyante, gagawa ka na naman ng maling akusasyon... hindi ko mapapatawad ito!
"Teka! Tumigil ka! Bitawan mo ako! Huwag kang lalapit!"
Sa aking isip, nag-overlap ang imahe ng mga kinamumuhian kong estudyante at ang dalagang sa katabing kwarto. Ang galit at poot sa pagkasira ng aking buhay ay bumuhos, kaya itinulak ko siya sa ibabaw ng mga plastic ng basura, pinunit ang kanyang uniporme, at pilit na pinasuko ang dalagang ayaw na ayaw sa akin. Ipinasok ko ang aking sandata sa kanyang birhen na puke at binigyan siya ng isang parusang creampie.
"Bakit ako nagkaroon ng ganitong karanasan..."
Manahimik ka! Ganyan talaga ang lipunan. Napaka-unfair ng mundo...
Dahil hindi ka marunong magpasalamat sa mga tao sa paligid mo at palagi kang nagrereklamo, ito ang trahedyang dulot ng iyong sariling ugali. Huwag kang magdahilan... nakakairita... isa pang putok sa loob!
"Tito, bakit po kayo naging hikikomori?"
Nawalan na ng laban ang dalaga at sumuko na sa pagangyaw.
Nang mawala na ang target ng aking galit, unti-unting bumalik ang aking kapayapaan. Naramdaman ko ang bigat ng kasalanang nagawa ko sa dalaga, kaya ikinuwento ko sa kanya kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko... para gumaan ang aking loob. Nakakaawa... ano ba ang ginawa ko...
"Ako rin po, hindi ako naging tapat sa nararamdaman ko, kaya marami akong nasaktang tao. Kailangan nating dalawa na suriin muli ang ating mga sarili..."
Pagkatapos sabihin iyon, hinalikan niya ako...
Sa gitna ng isang malambot na sex na tila naghihilom ng mga sugat ng isa't isa, ako ay... ako ay...
