Mayroon akong taong mahal na mahal. Mabait siya, naiintindihan ako higit sa sinuman, at nagsisikap sa kanyang trabaho. Gusto ko siyang makasama habambuhay. Siya lang ang naiisip ko. Ganoon siya. Pero isang araw, bigla niya akong iniwan. Sabi niya gusto raw niyang mag-focus sa trabaho... ano 'yun? Hindi ko maintindihan. Ilang buwan na ang lumipas, pero hanggang ngayon ay hindi siya mawala sa isip ko. Tapos na ang pag-ibig na 'yun. Pero ang nararamdaman ko ay hindi natatapos. Sinubukan ko ang ibang lalaki. Pero hindi pa rin natatapos. Kahit isang beses lang, gusto kitang makita muli. Alam kong wala na akong magagawa. Alam kong wala nang magbabago. Pero... gusto kitang makita. Hanggang sa araw na makalimutan na kita, ang marupok kong pag-ibig ay hindi matatapos.
