Ngayon din ay nakakulong lang ako sa bahay,
nagpapalipas ng oras nang walang ginagawa.
Ang mailbox sa pintuan ay
puno ng mga flyer at sobre,
tambak ang mga sulat ng paniningil sa mesa,
may mga basurang hindi naitapon sa kwarto at pasilyo,
at nagkalat ang mga damit na hindi ko na alam kung kailan ko huling isinuot.
Kapag lumalabas ako,
mga salaryman na pagod na pagod,
na parang mga bangkay na ng lipunan,
ay tinititigan ako nang masama at pinagsasabihan.
Ang limitadong NEET na dalaga na nagpasyang mag-hibernate mula sa lipunan ay namumuhay nang tamad.
“Wala na akong pakialam, mag-jakol na lang ako.”
Ah... ah... auah...
Sa oras na iyon, hindi ko akalain na nakikita pala ako ng alipin ng kompanyang iyon.
Bigla siyang pumunta sa bahay ko,
pinagsabihan ako tungkol sa mga basurang iniwan ko sa pasilyo,
at sa gitna ng kanyang pagkairita, sapilitan siyang pumasok sa kwarto ko.
Itinulak niya ako sa kama,
pinisil ang aking mga dede, at kahit anong paglaban ko ay binuksan ang aking puke.
Dinilaan, pinahirapan, at paulit-ulit na pinasok nang sapilitan mula sa harap at likod.
At hindi ito natapos sa isang beses lang na kantutan; tinakot niya ako at pinapirma sa isang kontrata para maging tagasalo ng kanyang sex...
Ang kwarto na dati ay tanging lugar kung saan ako komportable ay napuno ng amoy ng tamod ng lalaki,
at paulit-ulit, paulit-ulit, at paulit-ulit akong ginagahasa ng sariling pagnanasa ng alipin ng kompanyang iyon.
